Geschiedenis van TV Goblin

­De historie van de tennisvereniging Goblin

Eerste voorzitter, Gon de Lange

Eerste voorzitter, Gon de Lange

Het begin

In 1976 is door een aantal dorpsgenoten die de tennissport wilde gaan beoefenen, bij de Gemeente ‘s-Gravenpolder een verzoek ingediend voor de aanleg van tennisbanen. Dat was toen nog een zelfstandige gemeente met een gemeenteraad die niet sportminded was. Men had  bij de tennisvereniging ‘Het Halve Maantje’ in Goes  voor de meest fanatieke tennissers reeds een baan afgehuurd waar les werd gegeven. Met de benodigde vasthoudendheid kwam het toch voor elkaar.  2 Mateco (harde)  tennisbanen werden er  gerealiseerd. Op 18 mei  1977 bij de officiële oprichting van de tennisvereniging waren er al 168 leden waarvan 99 senioren en 69 junior waren.

De naam

De tennisvereniging kreeg de Engelse naam Goblin. Dat was ook de naam van het kleine boerderijtje  met hondenkennel dat destijds op de plaats stond waar de banen aangelegd werden. Het Engelse woord Goblin heeft een brede betekenis zoals dwerg, plaaggeest maar ook kabouter.  Die naam was toepasselijk omdat het hondenras dat in de hondenkennel gefokt werd een vals dwerghondje was. Om die reden verkreeg het boerderijtje de naam Goblin Farm. Deze naam wordt overigens nu nog steeds gebruikt door de eigenaar voor zijn dierenpension in Heinkenszand.

Verdere ontwikkelingen

Het nieuwe clubgebouw aan de Haagdijk

Het nieuwe clubgebouw aan de Haagdijk

 

De Gemeente zorgde voor de banen Voor  de toilet, kleedruimte en kantine moest de vereniging zelf zorgen.  Om hierin te voorzien werd door een van de leden(aannemer) een directiewagen ter beschikking gesteld. Het was behelpen maar wel gezellig. Het aantal leden steeg t/m 1980 gestaag tot een record van 286 waarvan 198 senioren en 88 junioren. Om die reden werd slechts korte tijd gebruik gemaakt van de directiewagen en werd in 1980 in samenwerking en na veel overleg met de Gemeente en de aannemer de bouw van een clubhuis ter hand genomen. Toiletten en de dames- en herenkleedruimte waren van en voor kosten van de Gemeente. De kantine met keuken, bar en open haard  waren voor rekening  en eigendom van de club. Veel werkzaamheden werden uitgevoerd door de leden waardoor het allemaal betaalbaar bleef. Een prachtig, verhoogd gelegen, clubhuis met terras  kwam tot stand. Wat waren we trots op ons clubhuis, onze “GOBL’INN”.

Gezelligheid kent geen tijd

Er werd veel gebruik van  de kantine gemaakt en  aan de bar liep het regelmatig uit tot in de nachtelijke uurtjes. Ook ontvingen we hier trots de tennisvereniging de Witte Wilg uit Antwerpen nadat wij daar op bezoek geweest waren. Na het bezoek van de Belgen bleek onze barscheepsbel te zijn verdwenen. Jammer genoeg hebben we die nooit meer teruggezien.

Verdere uitbreiding

Het groeiende aantal leden waarvan er een groot aantal daadwerkelijk tenniste, zorgde voor wachttijden om te kunnen spelen. Dit betrof  overigens vooral de avonduren. Dit leidde in 1981 tot het besluit om naast de twee bestaande Matecobanen een gravelbaan aan te laten leggen voor rekening en eigendom van de club.  Op deze gravelbaan stierf in 1989  aannemer Huib van Sabben aan een hartinfarct tijdens zijn partijtje tennis. Dit schokte ons allen. Binnen onze vereniging had dit grote impact.

Kunstgrasbaan

Na verloop van tijd raakte de harde banen uit de tijd mede door de verhoogde kans op blessures van de spelers. Na veel overleg en vergaderen werd in 1990 besloten de verharde banen te vervangen door nog een gravelbaan en een met zand ingestrooide kunstgrasbaan. Dit had als voordeel dat op twee gravelbanen competitie gespeeld kon worden en dat we  het hele jaar door op de kunstgrasbaan vrij konden spelen. Om te voorkomen dat gravel op de kunstgrasbaan zou waaien moest tussen de gravelbanen en de kunstgrasbaan een pad aangelegd worden. Het pad kreeg ook in Engelse stijl de naam ‘Maarten’s Lane’. Maarten was de voornaam van de bedenker van het pad.  Het ledenaantal was toen gezakt naar ongeveer 210.

De ontbrekende baanverlichting

In de loop der jaren werd er overigens nog in 1985 een tuinhuisje  geplaatst en een minibaantje aangelegd. Dit alles bij elkaar zorgde voor een mooie tennisaccommodatie.  Er kon echter maar beperkt gebruik van gemaakt worden omdat een vergunning voor baanverlichting niet verkregen kon worden. Wel waren inmiddels de twee banen, de toiletten en kleedlokalen geprivatiseerd en daardoor eigendom van de vereniging geworden.

 Het voorstel van de gemeente Borsele om te verhuizen

De grond van het complex bleef eigendom van de gemeente. In  tussen was dat Gemeente Borsele  geworden. Tot 2000 liep het ledenaantal terug naar het diepterecord van 116 om hierna tot 2005 weer te groeien naar 131. In 2003 werd de tennisvereniging benaderd door de Gemeente Borsele om medewerking te verlenen aan het Masterplan ‘s-Gravenpolder. Dit zou inhouden dat de accommodatie verplaatst zou worden van de Haagdijk naar de Zaaidijk. Dat was natuurlijk erg ingrijpend. De Gemeente Borsele zou alleen alle bestaande onderdelen vervangen. De tennisvereniging werd een groter aantal m2 grond toegewezen dan aan de Haagdijk . Het door de gemeente beschikbare perceel moest gedeeld worden tussen de scouting, de tennisvereniging, de volkstuinen en bouwkavels. Alle wijzigingen op verzoek van Goblin die meer kosten dan de vervanging moesten door de club bijbetaald worden.

Het voorstel werd aanvaard

Uiteindelijk werd toch gekozen voor medewerking aan de overplaatsing met de overeenkomst dat gekozen zou worden voor drie zandingestrooide kunstgrasbanen en dat tevens baanverlichting aangebracht zou worden met de vereiste vergunningen. Hierdoor moest de meerprijs van twee zandingestrooide kunstgrasbanen ten opzichte van de twee gravelbanen en de aanleg van de baanverlichting door de club betaald worden.

De realisering van de nieuwe tennisaccommodatie

Met Bouw- en woningtoezicht ,Bouwgroep Peeters, Traas en Ovaa, architecten bureau Architecten Alliantie (met name via Levien de Putter) vond het nodige vooroverleg plaats om tot een voor iedereen acceptabele uitvoering te komen. Later in de bouwfase vond regelmatig bouwoverleg plaats met bovengenoemde bedrijven. Vaak was dat gecombineerd met vertegenwoordigers van de scouting. Door diverse klussen zelf als club uit te voeren en daar waar het mogelijk was de materialen van het oude clubhuis te gebruiken, kon een aardig bedrag van de Gemeente Borsele geïncasseerd worden uit het bestek vanwege de uitgespaarde loon- en materiaalkosten. Bij de uitgespaarde materiaalkosten valt te denken aan  aan materiaal betreffende de bar, de keuken, inrichting van de kleedlokalen enzovoorts.

Het sluiten van het oude gebouw en de opening van het nieuwe gebouw

In begin oktober 2005 werden de sleutels van de nieuwe accommodatie  overhandigd en kon de laatste hand  aan de inrichting gelegd worden. Op zondag 23 oktober 2005 werden de deuren en poorten van de accommodatie aan de Haagdijk, na een brunch en de laatste tennisslagen, met weemoed gesloten.  Een groot aantal leden vertrok op de fiets naar het Eikenpad 4, het nieuwe adres van het tennispark, om daar de poort en de deuren te openen, de vlag te hijsen, het naambord aan te brengen en dat vooral, de eerste partijtjes tennis te spelen!

De officiële opening

Eind november 2005 was de officiële opening te samen met die van de scouting. Iedereen die bemoeienis had met het ontwerpen en  de controle van de bouw was door de Gemeente Borsele uitgenodigd in de nieuwe accommodatie van Goblin. Onder zeer slechte weersomstandigheden werd de officiële openingshandeling verricht door met een groot racket (gemaakt door de scouting) een grote tennisbal vanaf de tennisbaan op het terrein van de scouting te slaan. Dit was gezien de storm geen eenvoudige klus maar men slaagde er uiteindelijk wel in. Het grote racket kan men nog steeds bewonderen in onze kantine.

Een pracht van een accommodatie

Tot slot willen we nog opmerken dat met behulp van de Gemeente Borsele, de inspanning van het bestuur en meerdere leden, destijds een accommodatie is gerealiseerd waar we nu nog steeds heel trots op zijn.

 

Facebook
Facebook